Сёння я дзякую Богу за тое, што 45 гадоў таму, 30 лістапада 1980 года, у дзень свята Андрэя Апостала, мае бацькі, Чэслаў і Марыя (няхай Бог падоўжыць іх зямныя дні!), прывезлі з Бярозаўкі ў заснежаны, марозны Наваградак свайго сына, якога ў той дзень на Святым Хросце ў Фарным касцёле назвалі Андрэем. Дзякую Богу за маіх хросных, ужо святой памяці, Міхала і Ядвігу Сінкевічаў, якія згадзіліся ўзяць на сябе гэта пачэснае заданне. Дзякую Богу за тагачаснага Наваградзкага пробашча, а. Войцеха Навачыка OMI, пакутніка сталінскіх лагераў, які мяне ахрысціў і далучыў да Божага народу. Дзякую Богу за дар святой каталіцкай веры!